Η σημασία του δημοσίου ελέχγου για "κάποιες" ΔΕΚΟ και για "κάποιο" δημόσιο συμφέρον

Eντάξει στον ΟΤΕ τον χάσαμε τον δημόσιο έλεγχο, τι πιό σημαντικό από το management , σε μια εταιρία κολλόσος όπως ο ΟΤΕ. Εντάξει οι Γερμανοι της Deutsche Telekom κορόιδα είναι και επενδύουν τα λεφτά σε μία ελλεματική επιχείρηση που τυχαίνει και η μόνη σημαντική επιχείριση τηλεπικοινωνιών στα Βαλκάνια. Κάτι σαν de facto Μονοπώλιο..

Αλλά έρχονται και τα άλλα πλέον. Η Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αννύ Ποδηματά κάνει καλή δουλεία. Η δημοσιογράφος στο επάγγελμα, μολονότι δεν έιναι Νομικός έχει και φωνή και θέληση για να επισημάνει κινδύνους ή μάλλον καλύτερα προκλήσεις από το μέλλον. Στην Ενέργεια θα παιχθούν τα αμέσως επόμενα χρόνια τα μεγαλύτερα συμφέροντα στην Ελλάδα μας.

Και για να μη μιλάει στον τοίχο και αόριστα , κάλεσε την ελληνική κυβέρνηση να δεσμευτεί ότι η ΔΕΠΑ και ο ΔΕΣΦΑ θα παραμείνουν υπό δημόσιο έλεγχο και ότι θα προωθήσει άμεσα τη διείσδυση του φυσικού αερίου στον οικιακό τομέα.Με αφορμή την υπερψήφιση από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Εκθεσης La Russa, η κυρία Ποδηματά τόνισε ότι θα υπάρξουν άμεσα επενδυτικές αποφάσεις που θα αφορούν την κατασκευή επιπλέον αποθηκευτικών χώρων φυσικού αερίου, ώστε να αυξηθεί η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού, και ότι θα προωθήσει άμεσα τη διείσδυση του φυσικού αερίου στον οικιακό τομέα, όπου μεταξύ των Ευρωπαίων εταίρων μας είμαστε ουραγοί..

Αυτό που μένει πλέον και εδω όπως και στο τομέα του περιβαλλόντος είναι να γίνει βιωματική συνείδηση του πολίτη το πόσο θα μας απασχολήσουν τέτοια θέματα στο μέλλον..Χτύπαει και εκεί η καρδία της Κεντροαριστεράς. Το θέμα είναι ποίος την ακούει
..!!!

Quo Vadis Αλογοσκούφη ?

Να μαστε πάλι μετά από καιρό πίσω. Σε κάποιους μπορεί να έλλειψα στους περισσότερους όχι πάλι..Εκάνα λίγο πρώιμα τις διακοπές μου και πάλι στις επάλξεις..
Εγίναν πολλά 40 μέρες τώρα με κορυφαία πράξη την κάτι σαν απομποπή Σημιτή και την θέση σε λειτουργία του μηχανισμού εξόντωσης βλ. αλλιώς σκανδάλου Siemens κ.α..

Κατί μου λεεί ότι με αυτά μόλις αρχίσαμε οπότε για πρώτο θεματάκι επιστροφής ας πάρουμε λίγο από τον εξ Αραχώβης ορμώμενο με το περίεργο επίθετο Αλογοσκούφης..(προέρχεται από ένα περίεργο σκούφο που φορούσε ο παππόυς του όπως εξήγησε κάποτε ο ίδιος στο Μανώλη Κοττάκη).

Ο καθηγητής Οικονομικών πάλευε πριν από 4 χρόνια να μας πείσει για την αναγκαιότητα της πολυθρήνητης τότε Απογραφής/ το γνωστό τρικ αλλιώς με τις αμυντικές δαπάνες στις καταγραφές των δαπανών του προυπολογισμού, έτσι ώστε να πέσει το έλλειμα του ΑΕΠ στο περιβόητο 3%, ασφαλιστικη δικλίδα πλέον για τα Κρατη Μέλη από το δημοσιονομικό δίκαιο της Ενώσης. Με εμπνευστες και εκτελεστές τότε το δίδυμο Χριστοδουλάκη Σημίτη η Ελλάδα πλήρωσε τελικά τα κριτήρια και εντάχθηκε στην Οικονομική Ενώση . Με αυτόματο πιλότο, θα μπαίναμε ούτως ή άλλως φώναζε τότε ο θίασος της αντίπολιτευσης Καραμανλή...

Πάνω στη περιβόητη απογραφή, στηρίχθηκε όλη η αντιλαική πολιτική Καραμανλή/Αλογοσκούφη, που με ναυρχίδα της αύξηση των έμμεσων φόρων για τα ασθενή στρώματα και τον περιβόητο περιορισμό των κρατικών δαπανών, συρρίκνωσε και άλλο το ούτως ή άλλως πενιχρό εισόδημα των ασθενέστερων αλλά και μεσαίων τάξεων και στρωμάτων.

Ελά όμως πού ο Αλογοσκούφης δεν υπολόγισε σωστά την διεθνη συγκυρία που πλέον έχει τον χαρακτήρα παρατεταμένης οικονομικής ύφεσης. Πιο συγκεκριμένα, σε συνέντευξή της η εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για την οικονομία Λούκα Κατσέλη, τόνισε ότι υπέρβαση του πραγματικού δημοσιονομικού ελλείμματος εκτιμάται περίπου σε 4,5 δισ. ευρώ, δηλαδή στο 1,9% του ΑΕΠ.

Με αυτό το δεδομένο, η αύξηση του πραγματικού δημοσιονομικού ελλείμματος εκτιμάται περίπου στο 3,5% του ΑΕΠ, έναντι στόχου προϋπολογισμού για 1,6% του ΑΕΠ ενώ παράλληλα προσέθεσε ότι σχεδόν το 60% του συνολικού εξωτερικού δανεισμού το απορροφά το χρέος του ελληνικού δημοσίου.

Οι Αμερικάνοι παίζουν με την ισοτιμία δολαρίου- ευρώ όπως και με το ισοζύγιο διεθνών εμπορικών συναλλαγών όπως επίσης και με την υποτίμηση του δολαρίου. Ενάς συνετός καπετάνιος οικονομικών και μάλιστα καθηγητής Πανεπιστημίου θα έπρεπε να είχε προβλέψει κάποια από αυτά και όχι να είναι η χώρα του έρμαιο εξελιξέων πάλι.

Κλείνοντας θα ήθελα να πω το εξής. Εντάξει το ΠΑΣΟΚ περνάει την μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας του,τα προβλήματα είναι πολλά και σύνθετα αλλά σε όλους αυτούς που ψηφίζουν το κανένα κόμμα και τον Κανένα αρχηγό στις δημοσκοπήσεις , ας σκεφτούν λίγο πώς ήταν ο Καραμανλής, τι εικόνα έδινε ως αρχηγός στα 7 χρόνια που διατέλεσε αρχηγός αξιωματικός αντιπολίτευσης(1997/2004) και πώς τον παρουσιάζουν σήμερα. Οι αρχηγοί γεννίουνται, πλάθωνται αναγκαστικά και μέσα από την εξουσία ακόμα και εάν γεννήθηκαν σε αυτήν...Ας τους δώσουμε μία ευκαιρία. Πότε δεν ξέρεις από που πηγάζει η αλλαγή και όχι μόνο απλά σαν ξαναζεσταμένο moto.

Μην με αποφεύγεις μάτια μου..

Ισώς εκείνο που ζητάς εγώ να μην το έχω και από όσα ονειρευτηκές εγώ πολύ να απέχω....

Ισώς να σε κρατάει εδώ μονάχα η συνήθεια μα όσα και εαν μου είπες ψέμματα σε πίστεψα στα αλήθεια ..

Μην με αποφεύγεις μάτια μου μη με κοιτάς σαν ξένο...

Λίγα λόγια από την διαχρονική Ελευθερία που κάλλιστα θα μπορουσαν να αποδώσουν την σχέση ΠΑΣΟΚ , κοινωνίας και ψηφοφόρων τα τελευταία δέκα χρόνια ή και κάποιες άλλες σχέσεις τέλος πάντων ..

Ετσί για να θυμιθούμε και το φεστιβάλ του Δήμου Αθηναίων που ξεκινησε από το Σάββατο στην Αθήνα.. Η πόλη στα καλυτερά της...

Η πράσινη ανάπτύξη στο επίκεντρο εδώ και καιρό

Δεν ξέρω πόσους συγκινούν πολιτικά οι θέσεις για πράσινη ανάπτυξη του Γίωργου, Παπανδρέου, δεν ξέρω πόσο ώριμη ή μάλλον κατά πόσο υφίσταται η περιβαλλοντολογική συνείδηση στην καθημερινότητα και την διαμόρφωση πολιτικής πεποίθησης στην χώρα μας αλλά στην πολιτική διελκυστίδα αριστέρας δεξιάς επιβάλλονται τέτοιες θέσεις που καλύπτουν την πολιτική γύμνια φορέων που κατά καιρούς διεκδικούν πατρότητα σε ακτιβιστικές θέσεις και περιβαλλοντολογικές κινητοποιήσεις (για ποιόν χτυπαέι η καμπάνα άραγε).

Οι προτάσεις που κατέθεσε ο Παπανδρέου το Σάββατο σε σχετική εκδήλωση του αρμόδιου τομέα του ΠΑΣΟΚ συμπυκνώνονται στις ακόλουθές θέσεις σύμφωνα με ρεπορταζ στην Ελευθεροτυπία.

Αυτόνομο υπουργείο Περιβάλλοντος για να υπάρχει πια η πολιτική ευθύνη, αλλά και η πολιτική βούληση για να μπορέσουμε να συντονίσουμε μια νέα τέτοια πορεία.

-Εξοικονόμηση ενέργειας σε κτίρια και αυτοκίνητα, δημιουργώντας κίνητρα και συνθήκες για να προχωρήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση.

-Στήριξη με κίνητρα όλων των επιχειρήσεων που γίνονται «πράσινες επιχειρήσεις», με τη διαμόρφωση καθαρών κανόνων ανταγωνισμού για την παραγωγή και χρήση ενέργειας, με το ακριβές κόστος της ενέργειας, συμπεριλαμβανομένου και του κόστους στο περιβάλλον.

-Στήριξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας χωρίς γραφειοκρατία.

-Νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα επιτρέψουν να δοθούν νέα κίνητρα, για νέα τεχνολογία και εκπαίδευση στη νέα γενιά, η οποία μπορεί να αφομοιώσει αυτές τις νέες τεχνολογίες και αυτή τη νέα εποχή.

Είναι ένα βήμά, θετικό, παγιωμένο εδώ και καιρό στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ αλλά και εδώ θέλει εξειδίκευση και πρωτοβουλίες στου δρόμους, στις γειτονίες στην εστία των προβλημάτων. Και για οσους υποτιμούν το θέμα της Κεντροαριστεράς και μιλάνε για πολιτικές στροφές που ζαλίζουν να ξέρουν ότι είναι λίγα τα θέματα που μπορουν να βγάλουνε τους ανθρώπους στους δρόμους τα επόμενα χρόνια.. , είτε είναι Κεντρώοι για τους δημοσκοπολάγνους είτε είναι αριστερότερα του Κέντρου Ειναί το Περιβάλλον ενάς τομέας που η πολιτική των γραφείων και των μηχανισμών μοιάζει πιο άχαρη ίσως από οποιοδήποτε άλλον..αλλά που η πολιτική του αξιοποίηση και επιβάλλεται και ταιριάζει γάντι σε μία σύγxρονη Κεντροαριστερή Παράταξη ..

Μία κυβέρνηση Ολιγοπωλίων...Μία αντιπολίτευση ολιγωρίας?

Η ακρίβεια στο προσκήνιο. Η ακρίβεια σημείο αιχμής και πολιτικής αντιπαράθεσης μα πάνω από όλα η ακρίβεια το σημαντικότεο προβλήμα καθημερινότητας. Από αυτά τα φαινομενικά μικρά βγάινουν σήμερα κυβερνήσεις αρκεί να ξέρει ο έτερος πόλος να τα εκμεταλλευτεί. Και δυστυχώς στο ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει εθνικό πλάνο έτοιμο. Σποραδικά προτάσεις τις οποίες όμως έρχεται μετά με πρόταση νομοθετικής ρύθμισης, σχεδόν αμέσως, να επισκιάσει η ΝΔ.

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου σωστά δήλωσε ότι σήμερα μάθαμε ότι τα περίφημα 41 μέτρα του κ. Φώλια έγιναν 51, αύριο μπορεί να γίνουν 61, το ζητούμενο όμως είναι ότι αποτέλεσμα δεν βλέπουμε. Γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν τολμά να χτυπήσει τις ολιγοπωλιακές πρακτικές στην αγορά...

Το ζητούμενο όμως είναι και εδώ εάν διαθέτει το ΠΑΣΟΚ στελέχη ,με τεχνογνωσία , εξειδικευμένη κατάρτιση και πολιτική βούληση να τα βάλει με την αφρόκρεμα του επιχειρηματικού κόσμου. Το κυβερνητικό του παρελθόν και εδώ αποτελεί πρόκριμα για το αντίθετο. Είναι σχεδόν ανύπαρκτοι οι Ελλήνες πολιτικοί που διαθέτουν το επιστημονικό υποβαθρό και την στοιχείωδη πολιτική πείρα αλλά και πνευματική διαύγεια ετσί ώστε να ορθώσουν μια πειστική πρόταση, συνολική και τεκμηριωμένη για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Δυστυχώς τους βλέπεις στα κανάλια να παλευούν, να αγκομαχούν για να πείσουν και ούτε το ολιγοπώλιο δεν μπορούν να ορίσουν. Και αυτός ο Ζησιμόπουλος ο πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Λάθος άνθρωπος στην λάθος θέση όπως πολλόι σε αυτήν την χώρα, ξεχασμένος συνεργάτης του κ. Παπουτσή από την εποχή που ήταν Επίτροπος. Τον έκανε το ΠΑΣΟΚ στα τελειώματα του, τον κράτησε η ΝΔ.Του έλαχε η θέση αλλά και η ευθύνη και πλέον η ανεπαρκειά του είναι εμφανής, καθώς η ευθύνη βαραίνει περισσότερο..

Λοιπόν κύριε Παπανδρέου για να πείσετε έστω και αυτό το ατάκτως διαμορφωμένο κομμάτι του μεσαίου χώρου, ορίστε ένα διακύβευμα διαφοροποίησης από την Νέα Δημοκρατία..Γιατί το ΠΑΣΟΚ, εάν δεν καταφέρει να πείσει έστω και υποτυπωδώς, οτί διαφέρει από την ΝΔ δεν πρόκειται να κυβερνήσει εύκολα ή άμεσα την χώρα. Εάν το θέμα συνεχίζει να πηγαίνει στην ικανότητα υστερεί το ΠΑΣΟΚ. Το ζητούμενο λοιπόν είναι η διαφορετικότητα....

Αλλιώς χαμένοι "μοιάζουμε λοιπόν στον γύρω του θανάτου" που λέει και ο Αλκίνοος.. Δεν αρκεί απλά να δείχνεις τον δρόμο Γίωργο..Πρέπει και να τον ακολουθείς

O Aληθινός αντίπαλος είναι ο Βασιλακόπουλος πλέον..

Είναι αλήθεια ότι αγαπάω το μπάσκετ περισσότερο από κάθε άλλο άθλημα. Είναι αλήθεια ότι ποτέ δεν ήμουν περήφανος για όσα διαδραματιζόντουσαν τα χρόνια της εποχής του Θωμά και του Βίκτωρα Μητρόπουλου στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Εκάτσα και είδα τον τρίτο τελικό εχθές με την ελπίδα ότι η αγωνιστική συνολικά ανωτερότητα του Ολυμπιακού και στους περσινούς και στους μέχρι στιγμής φετινούς τελικούς θα οδηγήσει στο πολυπόθητο σπάσιμο έδρας. Φρούδες ελπίδες.Αυτό που γίνεται όμως με τον Παναθηναικό στο ελληνικό μπάσκετ ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια δεν έχει προηγούμενο. Το ΟΑΚΑ είναι πλέον μια ζούγκλα για τον Ολυμπιακό.Δεν μπορεί να παιχθεί μπάσκετ εκεί με Ελληνές διαιτητές. Πώς να κερδίσει μια ομάδα εκεί μεσα. Δεν υπάρχει έλεγχος πειθαρχικός .Τα φάουλ στην άμυνα του Παναηθηναικού είναι τα τριπλάσια από όσα δίνονται, το θέατρο του Σπανούλη για επιθετικά φάουλ σε κανένα σοβαρό πρωτάθλημα δεν θα έμειναν ατιμώρητα, τα κινητά σκριν του Μπατιστ θυμίζουν διαιτήσια αλάνας ενώ ο σούπερ αμυντικός Διαμαντίδης όσα φάουλ και αν κάνει δεν θα κινδυνεύσει πότε στην Ελλάδα σε αντίθεση με τους αγώνες της εθνικής..Ο Ολυμπιακός είχε ένα momentum καλύτερης απόδοσης από τον Παναθηναικό και πέρυσι και φέτος αλλά δεν είναι τόσο καλός ή καλύτερος για να κάνει την υπέρβαση..Το θέμα όμως πως δημιουργείται το handicap όμως πλέον Ερχόμαι στους παράγοντες τώρα.

Στα χρόνια που παρακολουθώ ομαδικό αθλητισμό τετοιους παράγοντες διαμάντια σαν τους αδελφούς Αγγελόπουλος δεν θυμάμαι. Κύριοι, μορφωμένοι,επαγγελματίες άνθρωποι που ζούν για τον αθλητισμό και μια αφέλεια απέναντι σε όλους που τους κάνει συμπαθείς. Από την άλλη οι αφοί Γιαννακόπουλοι ο ορισμός του οπαδικού Προέδρου.Θυμάμαι το 1994 που πήρε το πρώτο πρώταθλημα του ο Ολυμπιακός με το θρυλικό 72/77 στην Γλυφάδα τότε κυνηγούσε ο Παυλός επί Παβλίσεβιτς τον διαιτήτη Παπαδημητρίου και από την μανία του ράγισε με τα χτυπηματά του τον γυάλινο πάγκο της ομάδας. Πέρυσι στο ημίχρονο του πέμπτου τελικού που ο Ολυμπίακος πήγαινε καλά τα αδέλφιά έπιασαν από τον γιακά τους διαιτητές και έκαναν έφοδο στο ημίχρονο στα αποδυτήρια των διαιτητών..Στο τρίτο δεκάλεπτο εκτελούσε ο Παναθηναικός βολές επί πέντε λεπτά.. Το ερώτημα είναι το εξής: Πώς πρέπει να αντιδράσουν οι Αγγελόπουλοι για να προστατέψουν της επενδυσή τους και το σπορ? Πρέπει να κινηθούν με αθέμιτα μέσα? Φαίνεται να το αποφευγούν .Πρέπει να δυναμώσουν και άλλο την ομάδα τους ? Φαντάζει και λίγο μάταιο. Πόσο κουράγιο έχουν αυτοί οι ανθρώποι ακόμα για να πολεμούν και τον αόρατο εχθρός τους. Γιατί ενά τόσο υψηλά ιστάμενος Ελλήνας παράγοντας σαν τον Βασιλακόπουλο (Πρόεδρος FIBA Europe) δεν μπορεί να βοηθήσει και τις δύο μεγάλες ελληνικές ομάδες τουλάχιστον στην Ευρώπη? Είδατε πως αγκάλιασε όμως χθες ο Ομπράντοβιτς τον Τόμιτς.. Βλεπετε τα αδέλφια μας οι Σέρβοι δεν διακατέχονται από το σύνδρομα του Νεολλήνα..

Facebook or Investbook. The real meaning of life

Eνά μακροσκελές αλλά ενδιαφέρον άρθρο από τον Ελέυθερο Τύπο ( 1η Μάρτη) δημοσιευούμε σήμερα με αφορμή την μεγαλύτερη ίσως βάση προσωπικών δεδομένων που δημιουργήθηκε ποτε

Να αναρτήσουμε φωτογραφία, στοιχεία ταυτότητας και να συμμετέχουμε με χαρά στις ηλεκτρονικές εφαρμογές που μας ζητούν να δηλώσουμε ποια είναι η αγαπημένη μας στάση στο σεξ. Εκ των πραγμάτων, για αρκετούς ανθρώπους που περνούν τη μέρα τους στο facebook η αγαπημένη τους στάση είναι το 11, κοινώς δύο κορμιά παραλλήλως ξαπλωμένα χωρίς καμία απολύτως επαφή. Αλλά, μισό λεπτό, εδώ χρειάζονται κάποιες εξηγήσεις, αν και όσοι δεν γνωρίζετε τι ακριβώς είναι το facebook θα ήταν καλύτερο να προσπεράσετε το κείμενο.

Όμως, σας θέλουμε εδώ. Το facebook, λοιπόν, περιγράφεται εύσχημα ως μια υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης, όπου οι άνθρωποι μπορούν να επικοινωνούν με τους φίλους τους, να δημιουργήσουν καινούργιες σχέσεις, να συγκροτήσουν ομάδες κοινού ενδιαφέροντος. Ο μέσος χρήστης ξοδεύει 20 λεπτά τη μέρα στο facebook. Τις τρεις πρώτες εβδομάδες, όμως, διαθέτει ώρες ολόκληρες αναζητώντας φίλους και ανταλλάσσοντας μηνύματα. Αυτή είναι η καλή επεξήγηση της υπηρεσίας. Η κακή λέει πως το facebook είναι ένα παγκόσμιο φακέλωμα προς χάρη των μεγάλων πολυεθνικών και των διαφημιστών, που αποθεώνουν τα εξειδικευμένα δημογραφικά στοιχεία. Φιλικό στο χρήστη. Μπορείτε να δημιουργήσετε μία προσωπική σελίδα, η οποία ουσιαστικά υποδηλώνει το δικτυακό σας στίγμα. Αν θέλετε, όμως, να σας βρουν οι παλαιοί συμμαθητές και οι φίλοι, είστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσετε το όνομα που αναγράφεται στην ταυτότητά σας. Για πρώτη φορά στην Ιστορία τόσα εκατομμύρια άνθρωποι έδωσαν με προθυμία το αληθινό τους όνομα σε ένα μέσο που είναι προσβάσιμο από όλους. Η εγγραφή, όμως, δεν μπορεί να γίνει χωρίς μία έγκυρη ηλεκτρονική διεύθυνση. Έχουμε, λοιπόν, περίπου 60 εκατομμύρια ονόματα που αντιστοιχούν σε ίδιο αριθμό ηλεκτρονικών διευθύνσεων. Το σύστημα σε προτρέπει να αναρτήσεις τη φωτογραφία σου και φωτογραφίες φίλων.

Χαριτωμένο; Όχι και τόσο. Το facebook είναι η μεγαλύτερη φωτογραφική βάση δεδομένων που δημιουργήθηκε ποτέ.



Στους υπολογιστές του είναι αποθηκευμένες
2 δισεκατομμύρια φωτογραφίες, ούτε το σύστημα συνοριακών ελέγχων των ΗΠΑ δεν έχει τόσες. Μέχρι να διαβάσετε αυτήν την πρόταση στη βάση θα έχουν προστεθεί εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφίες. Κάθε μέρα 14 εκατομμύρια φωτογραφίες εμπλουτίζουν το φωτογραφικό άλμπουμ της υπηρεσίας. Η συντριπτική πλειονότητα των χρηστών έχει τοποθετήσει προσωπική φωτογραφία. Μπορεί να είναι και η δική σας κάπου εκεί, εν αγνοία σας και μάλιστα ταυτοποιημένη στο πρόσωπό σας. Πώς; Κάποιος φίλος σας «ανέβασε» φωτογραφία σας στο προσωπικό του άλμπουμ, χρησιμοποίησε τη δυνατότητα λεζάντας και έτσι όταν ο δείκτης του mouse περάσει πάνω από το πρόσωπό σας, αποκαλύπτεται και το όνομά σας. Οι χρήστες έχουν κάποιους περιορισμούς στην περιήγηση των προφίλ. Ούτως ή άλλως, δεν μπορείς να βουτήξεις σε εκατομμύρια εγγραφές, θα πνιγείς. Αλλά το facebook μπορεί να τους δει όλους. Και να τους περάσει από λεπτό κόσκινο. Ως υπηρεσία είναι εξαιρετικά εύχρηστη ως και χαριτωμένη.




Διατίθεται ένα πλήθος εφαρμογών με τεστ προσωπικότητας, τα οποία σου αποκαλύπτουν πόσο καλός εραστής είσαι ή σε ποιο είδος καταστροφής αντιστοιχείς. Για να δεις, όμως, τα αποτελέσματα, θα πρέπει να καλέσεις και άλλους είκοσι φίλους να ακολουθήσουν το ίδιο μονοπάτι, δηλαδή να χρησιμοποιήσουν την ίδια εφαρμογή. Έτσι, όσο εσύ απαντάς σε ερωτηματολόγια για να μάθεις με ποιον τρόπο φιλάς, προσφέρεις στην καλή υπηρεσία την ευκαιρία να μάθει όχι μόνο τα δημογραφικά σου στοιχεία, αλλά και από ποιο πλευρό κοιμάσαι το βράδυ. Και φαίνεται ότι κοιμάσαι βαθιά.

Δωρεάν τυρί

Το facebook δεν κρύβει πως δωρεάν τυράκι σερβίρεται μόνο σε ποντικοπαγίδες.

Οι μεγαλύτερες εταιρίες μετρήσεων συνεργάζονται μαζί του, όπως, βέβαια, και οι ισχυρότερες πολυεθνικές, αφού διαπιστώνουν ότι μπορούν να κατευθύνουν τη διαφημιστική τους καμπάνια στο πλέον εξειδικευμένο κοινό που δημιουργήθηκε ποτέ. Ήδη οι μεγαλύτερες εμπορικές επωνυμίες του πλανήτη έχουν υπερήφανα ανακοινώσει τη συνεργασία τους με την υπηρεσία. Μπορείτε, όμως, να δοκιμάσετε και εσείς να διαφημιστείτε σε κοινό της επιλογής σας με προσιτό κόστος. Η διαφημιστική πλατφόρμα του facebook είναι τόσο έξυπνη που το μήνυμά σας θα φτάσει μόνο στους σωστούς αποδέκτες. Μεταξύ μας, πρόκειται για ένα τεράστιο πείραμα του σύγχρονου καπιταλισμού. Μπορείς να κάνεις λεφτά από τη φιλία; Ναι, μπορείς, αρκεί να αντικαταστήσεις τα λόγια από τον ήχο του πληκτρολογίου. Αρκεί να δείξεις πως το εύρος της δικτυακής κοινωνικότητας είναι σημαντικότερο από την ουσία της πραγματικής επαφής. Έτσι, διαβάζουμε στις τελευταίες μελέτες για το φαινόμενο πως η επιτυχία του βασίζεται στην τάση των ανθρώπων να ομαδοποιούνται και να μιμούνται ο ένας τον άλλο. Ο ένας φίλος προσελκύει τον άλλο. Για τις νεαρές ηλικιακά ομάδες η εγγραφή στο facebook είναι τόσο απαραίτητη όσο η κατοχή κινητού τηλεφώνου. Αφού είναι όλοι εκεί! Οι άνθρωποι λένε τα πάντα στο facebook και τα υπογράφουν με το πραγματικό τους όνομα, την ηλεκτρονική διεύθυνση και τη φωτογραφία τους. Και το facebook διαθέτει τεράστια μνήμη και όλη την καλή διάθεση για να συνεργαστεί με τις αρμόδιες υπηρεσίες, αν του ζητηθεί. Δεν χρειάζεται να σας το πει κάποιος τρίτος, το λέει και η άδεια χρήσης της υπηρεσίας, εκείνο το μακρύ κείμενο κάτω από το οποίο πάντα δηλώνουμε πως συμφωνούμε με όσα γράφει. Μεταφράζουμε: «Όταν χρησιμοποιείτε το facebook ίσως δημιουργήσετε το προσωπικό σας προφίλ, σχέσεις, ανταλλάξετε μηνύματα και κάνετε χρήση των εφαρμογών του διοχετεύοντας προσωπικές πληροφορίες σε διάφορα κανάλια. Εμείς συλλέγουμε αυτές τις πληροφορίες για να σας προσφέρουμε εξατομικευμένες εφαρμογές». Τι μας λέει; Πως επεξεργάζονται προσωπικά στοιχεία. Το κάνουν όλοι, αλλά στο facebook οι χρήστες κάνουν μια καθημερινή online ψυχανάλυση καταθέτοντας τις προτιμήσεις τους ακόμα και για τα πλέον προσωπικά θέματα.




Το facebook δεν χρειάζεται να δημιουργεί περιεχόμενο για να προσελκύσει χρήστες. Οι χρήστες δημιουργούν περιεχόμενο και αυξάνουν τον αριθμό των συνδέσεων. Το facebook μόνο ρωτάει με έξυπνο τρόπο.



Ρωτάει αλλά δεν ξεχνάει:
«Όταν τροποποιείτε τις προσωπικές πληροφορίες που έχετε διαθέσει, το facebook κρατάει αντίγραφο των προηγούμενων πληροφοριών για ένα εύλογο χρονικό διάστημα». Ευτυχώς, όμως, μας λέει πως πρέπει να έχουμε κατά νου ότι τα προσωπικά μας δεδομένα μπορεί να εκτεθούν σε κακόβουλα μάτια: «Δεν μπορούμε να σας εγγυηθούμε ότι τα προσωπικά σας δεδομένα δεν θα εκτεθούν σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα. Αντιλαμβάνεστε και αποδέχεστε ότι ακόμα και αν διαγράψετε τις προσωπικές σας πληροφορίες, αυτές μπορεί να έχουν μείνει αποθηκευμένες σε σελίδες τρίτων». Θέλετε ένα παράδειγμα; Πολύ πρόσφατα γόνοι γνωστών πολιτικών και επιχειρηματικών οικογενειών της χώρας είδαν να ξετυλίγεται στις σελίδες κυριακάτικης εφημερίδας όλο το κουβάρι των κοινωνικών γνωριμιών τους. Οι περισσότεροι χρήστες δεν αξιοποιούν τη δυνατότητα να απομονώσουν το προφίλ τους, επιτρέποντας την προβολή του μόνο στους φίλους τους.



Αν, όμως, έχουμε να κάνουμε με εξουσιοδοτημένες κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, τότε το facebook θα χαρεί να εξυπηρετήσει:
«Χρησιμοποιώντας το facebook συμφωνείτε στη μεταφορά προσωπικών σας δεδομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Μπορεί να υποχρεωθούμε να διαθέσουμε τα προσωπικά σας στοιχεία έπειτα από νομικές αιτήσεις ή δικαστικές αποφάσεις. Αυτό μπορεί να σημαίνει τη διανομή πληροφοριών σε τρίτες εταιρίες, δικηγόρους ή πράκτορες κυβερνητικών υπηρεσιών».

Ολοί μέλη λοιπόν , αναζητήσεις απλώς ή αναβίωση των χαμένων σχέσεων ή απλά είναι πολύ ρομαντικοί και περίεργοι όσοι απαξιούν?

Ο Έλληνας Μπερλουσκόνι και το νέο πολίτευμα της επιχειρηματικής μοναρχίας

Με αφορμή και την αγωγή Βγενόπουλου εναντίον Παπανδρέου άρχισαν οι παραλληλισμοί.

" Ο κ. Βγενόπουλος αλλά και οποιοσδήποτε άλλος Ελληνας επιχειρηματίας επιθυμεί να ασχοληθεί με την πολιτική δεν έχει παρά να μιμηθεί τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, δηλαδή να κατέβει και να ζητήσει την ψήφο του ελληνικού λαού αντί να καταφεύγει σε αγωγές κατά των πολιτικών αρχηγών. Είναι πολύ πιο καθαρό και πολύ πιο έντιμο"

Τάδε έφη ο δημαρχός Αθηνών Νικήτας Κακλαμάνης σε μία δήλωση που αναμφισβήτητα τον τιμά.

Πάντως ο παραλληλισμός Βγενόπουλου με Μπερλουσκόνι ταξιδεύει με την ταχύτητα του φωτός στον ημερήσιο τύπο και την μπλογκόσφαιρα. Πόσοι από εμάς αλήθεια δεν αναρωτηθήκαμε πώς γίνεται ενάς λαός με τόση ιστορία και κουλτουρά όπως οι Ιταλοί να έχουν για Πρωθυπουργό έναν άνθρωπο που στερείται στοιχειώδους σοβαρότητας και πολιτικής παιδείας σε μια σειρά από θέματα και παρεμβάσεις. Το μοντέλο ενός ισχυρού ανδρός , σε μια μορφής σύγχρονής μοναρχίας , γεμίζει με αυτοπεποίθηση τα πλατιά λαικά στρώματα σε μια περίοδο που οι κοινωνικές αντιθέσεις οξύνονται. Μήπως τέλος είναι πιο πραγματιστική στάση να μας κυβερνούνε οι επιχειρηματίες στο προσκήνιο σου λένε οι Ιταλοί παρά στο παρασκήνιο μέσα απο μαριονέτες πολιτικούς όπως στην Ελλάδα ? Δηλαδή πόσο διαφέρει ο συγκεντρωτισμός στα ΜΜΕ και την οικονομία στην Ελλάδα σε σχέση με την Ιταλία? Eκεί επανέρχεται το πίο κρίσιμο θέμα της Αυτονομίας της Πολιτικής. Οσό συγκεντρώνεται στα χέρια των ολιγών η πάσης μορφής εξουσία τόσο πιο δύσκολό το εγχείρημα. Πόσο πολιτικά ώριμο είναι όμως ένα εκλογικό σώμα υπο τις παρούσες συνθήκες οικονομικής στενότητας να αποφασίσει και με αυτό το κριτήριο?

Οι βίλες στην Αράχωβα και ο ρόλος του Νομάρχη Κλ. Περγαντα

Ενά αποκαλυπτικό άρθρο φιγουράρει σήμερα press-gr για τον οικοδομικό οργασμό που παρουσιάζεται στην Αράχωβα τα τελευταία χρόνια και τις τυχόν παραλείψεις του Νομάρχη Βοιωτίας.

Γράφει ο Βασίλης Δρόσος


Επανέρχομαι στο θέμα των βιλών που κτίζουν οι επώνυμοι στην Αράχωβα. Ο νομάρχης Βοιωτίας Κλ. Περγαντάς γιατί δεν στέλνει τους αρμόδιους της Πολεδομίας της Νομαρχίας να κάνουν ελέγχους;
Μήπως γιατί μια από τις βίλες, πάνω από 1.000 τ.μ., που έχουν παρανομίες είναι του Γ. Κορωνιά - νομίζατε ότι μόνο με τις υποκλοπές έχει ...λερωμένη τη φωλιά του;
Μήπως γιατί μια δεύτερη -στα μισά τ.μ. αυτή- είναι του γνωστού πασόκου κ. Τάσου Τζαβέλα;
Για να σας αποκαλύψω και κάτι, εκεί δίπλα κτίζεται κι άλλη βίλα που ανήκει -χωρίς να φαίνεται ο ίδιος βέβαια- σε ...γνωστό υπουργό που είναι φίλος του κ. Κορωνιά. Μην πάει το μυαλό σας στον Βουλγαράκη, δεν είναι αυτός.
Μήπως γι' αυτόν δεν ...πλησιάζετε στην περιοχή, κύριε νομάρχα;
Πάντως η Αράχωβα βουίζει. Κι αν αποφασίσετε (...) να κάνετε πραγματικό έλεγχο, να στείλετε μόνο τον προϊστάμενο της Πολεοδομίας. Μόνο με αυτόν δεν θα γίνει συγκάλυψη.

Ο Γ. Σιδέρης νέος γραμματέας της Ν.Ε ΠΑΣΟΚ Βοιωτίας

Ο κ. Σιδέρης λαμβάνοντας 2.262 σταυρούς, έναντι 1648 που έλαβε ο κ. Ι. Παλαμίδας και 749 του κ. Μ. Μπαμπέκου, εξελέγη νέος γραμματέας της Ν.Ε ΠΑΣΟΚ Βοιωτίας. Αντίστοιχα στη θέση του γραμματέα Τ.Ο Λιβαδειάς εξελέγη ο Λ. Καρκάνα και στην Τ.Ο Θήβας εξελέγη ο Γ. Γαβαλάς. Δυό επιλογές που και ηλικιακά θυμίζουν επιλογές ανανέωσης.

Η συμμετόχη τηρουμένων των συνθηκών κρίνεται αρκετα ικανοποιητική. Καλη επιτυχία Σιδεροκέφαλοι στους νεοκλεγέντες

Προβληματισμών συνέχεια για τον πολιτικό προσανατολισμό του ΠΑΣΟΚ

Το πολύ ωραίο σχόλιο του apollo που έγινε εδώ στην sociopolitici δημοσιεύουμε σήμερα με αφορμή τις συζητήσεις που δεσπόζουν αυτή την περίοδο στο ΠΑΣΟΚ αναφορικά με του προς τα που για την Νίκη. Γράφει ο αναγνώστης

Είναι φυσικό με αυτές τις διαφοροποιήσεις των στελεχών του σε σημαντικά πολιτικά θέματα, το ΠΑΣΟΚ να αιμορραγεί και ο Παπανδρέου να απομονώνεται, αυτό διαπιστώνεται καθημερινά. Εκτίμηση μου είναι ότι μόνο θετικές απολαβές θα είχε το ΠΑΣΟΚ. Βέβαια ενδεχόμενη συνεργασία δεν μπορεί να γίνει βεβιασμένα καθώς κρύβει παγίδες και για τα δυο κόμματα. Μεγάλη ευκαιρία για δοκιμή που θα μπορούσε να εξάγει πολύτιμα συμπεράσματα είναι η σύμπλευση με ΣΥΡΙΖΑ στο ασφαλιστικό. Από την άλλη η απορρόφηση του ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι προς το παρόν αστεία ή τουλάχιστον πρόχειρη και πρώιμη εκτίμηση. Η περιβόητη στροφή προς τα αριστερά είναι μύθος που δεν υποστηρίζεται από το σύνολο του ΠΑΣΟΚ και εκτιμώ ότι είναι αδύνατον να επιτευχθεί χωρίς συνεκτικό πολιτικό λόγο και ευρεία συναίνεση. Ερωτήματα που πρέπει να λυθούν από το ΠΑΣΟΚ είναι η πολιτική του οριοθέτηση. Όμως που; Η μέχρι τώρα σταδιακή μετατόπιση του ΠΑΣΟΚ στο κέντρο το ξεκόβει σταθερά από την σοσιαλιστική του καταβολή. Ένας από τους σοβαρότερους λόγους που ο ΣΥΡΙΖΑ ενισχύεται είναι ότι καλύπτει τα αριστερότερα κενά που δημιούργησε η σταδιακή μετατόπιση του ΠΑΣΟΚ προς το κέντρο. Ο Παπανδρέου γνωρίζει ότι η παραμονή στον μεσαίο χώρο δεν προσφέρει τίποτα, ιδιαίτερα τώρα που η δεξιά πολιτική της κυβέρνησης δημιουργεί μεγάλη δυσαρέσκεια. Θα προσπαθήσει για τη στροφή προς τα αριστερά. Η συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ευκαιρία και μπορεί να αποδώσει πολλαπλά οφέλη και για τα δυο κόμματα. Μην εκπλαγούμε αν η επόμενη πρόταση έρθει από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τέλος ο περιβόητος μεσαίος χώρος, αυτός του κέντρου, δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα στο ΠΑΣΟΚ. Πως οροθετείται το κέντρο στην σύγχρονη πολιτική της χώρας; Δυστυχώς από την αριστερά και τη δεξιά. Νομίζω ότι για το ΠΑΣΟΚ είναι άγονος και επικίνδυνος τόπος που το εμποδίζει να αποκτήσει πραγματικό πολιτικό στίγμα στην σύγχρονη πολιτική.

Προς τα μεσαία στρώματα χωρίς αριστερή στροφή.?Δεν χρειάζεται απάντηση στο ερώτημα λέμε εμείς γιατί απλά δεν υπάρχει

Προς τα πού πάνε για την Νίκη...

Επανερχόμαστε σήμερα στο καίριο ζητημά του πολιτικού προσανατολισμού του ΠΑΣΟΚ με αφορμή το άρθρο Του ΠΑΝΟΥ ΣΩΚΟΥ στην Ελευθεροτυπία. Φραφεί ο δημοσιογραφός επί λέξη

" Τέλος στα σενάρια περί λεγόμενης αριστερής στροφής και εγκατάλειψης των μεσαίων στρωμάτων, που προκαλούν σύγχυση στο εσωτερικό του κόμματος και ατελέσφορες συζητήσεις για την ιδεολογική φυσιογνωμία του, επιχείρησε χθες να βάλει το Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ.

Στη συνεδρίασή του ο Γ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε ότι το ΠΑΣΟΚ εκφράζει μια ευρύτατη κοινωνική συμμαχία ανάμεσα στα μεσαία και δυναμικά στρώματα από τη μια μεριά, και τους πιο αδύναμους και αποκλεισμένους από την ελληνική κοινωνία, από την άλλη. Οπως μετέφερε τις θέσεις Παπανδρέου ο εκπρόσωπος του κόμματος Γ. Παπακωνσταντίνου, το ΠΑΣΟΚ είναι ένας φορέας ευθύνης και αλλαγής δίπλα στο λαό με προτάσεις που στηρίζουν αποτελεσματικά του αδύναμους της ελληνικής κοινωνίας.
Στο ΠΑΣΟΚ, σε αυτό το πλαίσιο της επανάκτησης προνομιακών σχέσεων με τα μεσαία στρώματα εντάσσουν και την έκκληση του Γ. Παπανδρέου προς τους φορτηγατζήδες και τους ιδιοκτήτες βυτιοφόρων να αναστείλουν την απεργία τους και να επιστρέψουν στη δουλειά τους. Εκκληση, που, όπως έγραψε η «Ε», είχε στραμμένη την προσοχή της στους λεγόμενους νοικοκυραίους και επαγγελματίες, που αποτελούν τη μεγάλη δεξαμενή της εκλογικής βάσης του κόμματος και που δεν θέλουν αναταράξεις στην εύρυθμη κοινωνική λειτουργία. Παράλληλα, δείχνει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν υιοθετεί άκριτα κάθε απεργιακή κινητοποίηση.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι συζητήσεις περί της ιδεολογικής φυσιογνωμίας του ΠΑΣΟΚ φούντωσαν στο παρασκήνιο το τελευταίο διάστημα μετά τη γνωστή θέση του ΠΑΣΟΚ, που εξέφρασαν ο Γ. Παπανδρέου και η Λούκα Κατσέλη υπέρ της ανάκτησης του δημόσιου ελέγχου του ΟΤΕ, αλλά και υπέρ της διατήρησης του δημόσιου ελέγχου σε όλες τις επιχειρήσεις και οργανισμούς εθνικής στρατηγικής σημασίας.

Θέσεις που σε μερίδα του κόμματος -κυρίως του πρώην εκσυγχρονιστικού χώρου- προκάλεσαν αντιδράσεις όχι τόσο δημοσίως όσο στο παρασκήνιο, χαρακτηρίστηκαν προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να ανακόψει το ρεύμα φυγής προς τον ΣΥΝ και θεωρήθηκαν από άλλους εγκατάλειψη της ραχοκοκαλιάς του κόμματος, που είναι η μεσαία τάξη και τα μεσαία στρώματα.

Σχόλιο της sociopolitici: Στην πολιτική δεν γίνεται να τους ευχαριστήσεις όλους και δεν γίνεται να ισσοροπείς πάντα ανάμεσα σε 2 θέσεις. Η ανάκτηση της πλειοψηφίας από το δημόσιο δεν είναι αναγκαστικά ούτε αριστερή ούτε αριστερίστικη θέση. Είναι μια πραγματικότητα για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται ένα κόμμα την προστασία του δημοσίου συμφέροντος και επ ωφελεία των καταναλωτών. Σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις το 60% διαφωνεί με την παραχώρηση του management του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom. Που ανήκουν αυτοί? Ποιός μπορεί να τους κατατάξει πολιτικά με σιγουρία? Κανένας θα πω εγώ. Είναι απλά Ελλήνες κύριε Αλογοσκούφη, κύριε Χατζηδάκη και κύριε Βερελή που αντιλαμβάνονται το δημόσιο συμφέρον μέσα από την έστω και οριακή διατήρηση του δημοσίου ελέγχου του ΟΤΕ. Ετσί απλά. Διαμορφώνεται η πολιτική τους πεποίθηση ανάλογα με τις εξελίξεις δεν είναι αναγκαστικά προενταγμένη. Ο Πρετεντέρης , ο Παναγιώτου ο Καψής(ο Μανώλης) εάν τους ρώτησεις προς τα που πρέπει να στραφέι το ΠΑΣΟΚ θα σου πούν από καιρό προς το Κέντρο. Εντάξει θα τους πω. Ο εκσυγχρονισμός του Σημίτη αφήσε ισχύρες επιδράσεις σε όλους αυτούς τους δημοσιογράφους που αναδείχθηκαν και ισχυροποιήθηκαν επί των ημερών του αναφορικά με το πολιτικό στίγμα του ΠΑΣΟΚ. Μόνο που η κοινωνία το αποδοκίμασε. Και Μόνο που η απάντηση είναι πιο σύνθετη αγαπητοι κύριοι. Ο Παπανδρέου δεν παλλινδρομεί κάποιες φορές σε δύο θέσεις γιατί δεν ξέρει. Παλλινδρομεί γιατι το πρόβλημα είναι σύνθετο. Εάν η μεσάια τάξη αποτελεί την μεγαλύτερη πολιτικά δεξαμενή γιατί υπάρχει φερ ειπειν το καταγεγραμμένο 17% του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις? Υπάρχει εξήγηση και δεν είναι πάντως ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι αρκετά κεντρώο κόμμα. Εάν δεν επικρίνεις μια ιδιωτικοποίηση στην ουσία της και όχι στον τρόπο της(ανάμειξη ΜΙG,) τότε αναγκαστικά πρέπει να επιβραβεύσεις αύτον που την προωθεί. Δεν υπάρχει μέσος δρόμος και εάν υπάρχει στο μυαλό μερικών δεν έχει αντιπολιτευτικό αντίκτυπο, δεν μετράει στο μυαλό των πολιτών. Ητάν στην Ανατροπή του Πρετεντέρη πριν 15 ημέρες για τον ΟΤΕ ο Παπαθανασίου από την ΝΔ και ο Παπαντωνίου και ο Βερελής από το ΠΑΣΟΚ. Διαφωνούμε μεν αλλά στον τρόπο ήταν το resume των δύο στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Ε λοιπόν εγώ λέω ότι όταν δίνεται αυτή η εντύπωση δεν υπάρχει αντιπολιτευτικό όφελος για το ΠΑΣΟΚ. Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί με την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση ο πολίτης θα σου πεί ότι τα ίδια έιναι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και θα έχει και δίκιο. Οπότε ξεχάστε τις ιδιωτικοποίησεις για να βρείτε διαχωριστικές γραμμές μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ όσο θα υπάρχουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ πού έχουν βήμα στα κανάλια λόγω κυβερνητικού παρελθόντος και προβάλλουν την θέση τους.

Η πολύφωνία σε ενά κόμμα που φίλοδοξεί να προσεταιριστει την αριστερά και το Κέντρο είναι αναγκαία Συνθήκη αλλά δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να είναι το Πολιτικό Στίγμα Θολό....

Καλύτερος όλων ο Παπαδημούλης...

Εκατσά και είδα Πρετεντέρη και Ανατροπή μετά από καιρο σε μία πολύ καλα οργανωμένη εκπομπη για την ακρίβεια. Συνωστιζόταν η καημένη η Διαμαντοπουλου και ο ακόμα πιο αδύναμος Κυριάκος Μητσοτάκης μη μπορώντας να δικαιολογησουν την αδικαιολόγητη ανυπαρξία ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στα θέματα της ακρίβειας τα τελευταία δέκα χρόνια. Ξύπνησε ο Γίωργος και έκανε την πρόταση για τα μέτρα υπερ των δανειοληπτών αλλά ήδη είναι καθυστηρεμένη η αντίδραση.
Εδέιξε ο Πρεντετέρης τους Πίνακες με τις 50.000 κατασχέσεις εν ετει 2008 και από την άλλη τις αυξήσεις στην αγορά Mercedes BMW και φουσκωτών και μόνο ο Παπαδημούλης το έπιασε το νόημα και μίλησε για επιδείνωση των κοινωνικών αντιθέσεων και εμμέσως για τάσεις εξαφάνισης της μεσαίας τάξης κάτι για το οποίο φωνάζουμε εδώ στην sociopolitici απο τον καιρό που εμφανιστήκαμε. Βέβαια σε μία τέτοια κατάσταση συρρικνώνεται πολιτικά και η δεξαμενή του μεσαίου χώρου. Εάν θα ήθελα ένα στέλεχος στο ΠΑΣΟΚ απο το ΣΥΡΙΖΑ αυτός θα ήταν μακράν ο Παπαδημούλης. Ούτε Μπίστηδες ούτε Κουνελάκηδες που έφερε ή ήθελαν να έρθουν επι Σημίτη.

Ελπίζω να τον εκτιμούν και εκεί στην Χαριλάου Τρικούπη. Ο πίο δραστήριος Ελλήνας Ευρωβουλευτής τα τελευταία χρόνια.. Οτάν βγήκε ο εκπρόσωπος των Τραπεζών μόνο αυτός παρέθετε στοιχεία για την ακρίβεια και τα υπερκέρδη των τραπεζών. Τέτοια στελέχη χρειάζονται στο ΠΑΣΟΚ. Θα έχουμε τακτικές παρεμβάσεις το επόμενο διάστημα για τον Καταναλωτή, το κίνημα και την σύχρονή μορφή εκδούλευσης του 21ου αιώνα.

Λάκης: Ο σύγχρονος κυβερνητικός εκπρόσωπος της επιθεώρησης

Για το φαινόμενο Λάκης Λαζόπουλος στην σάτιρα και την επιθεώρηση γενικά μόνο καλά λόγια μπορεί να πει κάποιος. Ωστόσο αν μεταφερθούμε στο πεδίο των ίσων αποστάσεων από τα πολιτικά κόμματα δεν μας φαίνεται σώστο το μοίρασμα. Ο Λαζόπουλος είναι ένας έξυπνος άνθρωπος που μίλαει στην καρδιά του μέσου Ελληνα με ένα απλό και εξίσου ισοπεδωτικό τρόπο και όχι άδικα.

Όταν όμως ερχεται το θέμα στις κυβερνητικές ευθυνες ο Λαζόπουλος εμφανίζει την εξης τακτικη: τα φορτώνει ολα εξισου στα δυο μεγαλα κομματα ξεχνωντας επιδεικτικα ποιος κυβερναει αυτον τον τοπο. Ενω απο τη μια πλευρα εξαντλεί καθε οριο και ψαχνει καθε ειδους αφορμες για να ειρωνευτεί και να διακωμοδήσει τον Γιώργο Παπανδρεου στις πολιτικες ευθύνες της κυβέρνησης για τα μεγάλα ζητήματα ως εκ θάυματος φταιει το ΠΑΣΟΚ ή στην χειρότερη ερμηνεία για την ΝΔ και οι δυο λανσάροντας την πατεντα οτι όλοι τα ιδια ειναί. Αυτο αποτελει σαφως μια τακτική που ευνοεί αυτόν που κυβερνά και προηγείται. Μία άλλη δημοφιλής τακτική του φίλτατου Λαζόπουλου είναι, όταν σποραδικά γίνεται κριτική για κάποιο υπουργό της κυβέρνησης ,να κρατάει στο απυρόβλητο τον Καραμανλή, το επονομαζόμενο και δυνατό χαρτί της κυβερνήσης, περιορίζοντας τις ευθύνες μόνο στον εκαστοτέ υπουργό. Ο Λάκης παίζει με την πολιτική και παίζει σκόπιμα. Οι αποστάσεις που κρατάει και η επιλεκτική του σάτιρα εχεί σκόπιμα και "θύματα" και ευνοούμενους . Κύριο μέλημα στην περιστασιακή του ενασχόληση με την πολιτική είναι άλλοτε να θυμίζει ότι το ΠΑΣΟΚ έγινε και παραμένει ένα δεξιό κόμμα λόγω Σημίτη/ μία κριτική που σε ένα μέρος της έχει κάποια δόση αλήθειας και άλλοτε να αποδυναμώνει το ΠΑΣΟΚ σαν εναλλακτική πρόταση εξουσίας.

Και οι δύο τακτικές του Λαζόπουλου όπως και άλλες θυμίζουν απίστευτα την γενική επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης, πρωτομάστορας της οποίας θεωρείται ο Ρουσσόπουλος, εξ ου και ο τίτλος του άρθρου.

Έτσι και τώρα ο Λαζόπουλος στην περίπτωση του ΟΤΕ θυμίθηκε το ΠΑΣΟΚ. Από την μία εχούμε τους Χατζηδάκη και Αλογοσκούφη που μιλάνε για διατήρηση μόνο 5 % απο πλευράς του δημοσίου στον ΟΤΕ και από την άλλη τον Λαζόπουλο να παίζει ρεπορτάζ με την λαικη διαφωνία για το ποσοστό της αποκρατικοποίησης χωρίς όμως να επισημαίνει την ευθύνη της κυβέρνησης. Πόσο αλήθεια μπορεί να θεωρείται αυθεντκός και αδεκάστος ο εθνικός κωμικός όταν εμμέσα αλλά σταθερα προσφέρει τις υπηρεσίες στην κυβέρνηση Καραμανλή; Ο κόσμος το ψυθιρίζει, το καταλαβάινει σιγά σιγά αλλά δεν προκείται να ασχοληθεί περισσότερο. Εξάλλου σε μία χωρα όπως η Ελλάδα όταν ανοίγεις τόσα πολλά μέτωπα για να μείνεις αλώβητος καλό είναι να τα έχεις καλά με την υπέρτατη εξουσία..

Στον "ΑΣΤΕΡΑ" Βουλιαγμένης οι μερακλήδες της BILDERBERG;

Από τον καλά ενημερωμένο κουρδιστό

Σύμφωνα με μια είδηση που καλπάζει τις τελευταίες ώρες στο Διαδίκτυο, η μερακλίδικη όσο και βιτσιόζικη Λέσχη Bilderberg, συνεδριάζει αυτές τις μέρες (8-11 Μαίου) στον"ΑΣΤΕΡΑ" της Βουλιαγμένης. Έτσι εξηγείται η ταυτόχρονη παρουσία στην Ελλάδα τόσο του Επιτοκιάκια Τρισέ, του Προέδρου του Yale Ρίτσαρντ Λέβιν και γύρευε πόσοι και ποιοι άλλοι παίρνουν μέρος στη πιο καλά προφυλαγμένη Συνεδρίαση των τελευταίων ετών.
Στη χώρα του Αλογοσκούφη, του Κορωνιά και της Μίζας βρίσκοται οι μερακλήδες;
Κάτω απο τη μύτη μας;


Ποιά από τα στελέχη ΠΑΣΟΚ και ΝΔ λέτε να είναι μέσα ή έστω στα πέριξ;

Σε υποτονικούς ρυθμούς η ανάδειξη νέων οργάνων του ΠΑΣΟΚ στην Βοιωτία

Οι οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ στη Βοιωτία και πανελλαδικά καλούνται να αναδείξουν νέες τοπικες, νομαρχιακες και περιφερειακές επιτροπές στις 18 Μαΐου. Είνια αλήθεια ότι οι συνεχείς διαδικασίες στο ΠΑΣΟΚ από τον Σεμπτέβρη έχουν κουράσει τα Μέλη και τους φίλους του κόμματος. Δεν αναμένεται πάντως να καταγραφούν αρκετά διαφορετικοί συσχετισμοί εσωκομματικά από ότι στο Συνέδριο

Για την Κυριακή 11 Μαιού είναι προγραμματισμένη στο Συνεδριακό Κέντρο της Κρύας στη Λιβαδειά η Νομαρχιακή Συνέλευση παρουσία του Ανδρέα Λοβέρδου.

Η προθεσμία για την κατάθεση των υποψηφιοτήτων λήγει την Δευτέρα 12 Μαΐου . Δύο παλιές συνδικαλιστικές καραβάνες,οι Γ. Σιδέρης και Ι. Παλαμίδας ακουγεταί ότι θα θέσουν υποψηφιότητα για την θέση του συντονιστή της Ν. Ε. Η απερχόμενη γραμματέας δεν σκέφτεται να διεκδικήσει εκ νέου την θέση. Ενδιαφέρον θα έχει να δούμε εάν οι πρόσφατες γνωριμίες του Δημάρχου Λεβαδέων σε Κεντρικό πολιτικό επίπεδο συνεπιφέρουν και την πιο ενεργή ανάμειξη του στην κεντρική πολιτική σκηνή της Βοιωτίας. Ο φυλάκας Τόγιας καραδοκεί πάντως και ο Τσίφης βρίσκεται σε αγνωστα προς το παρόν σ αυτόν σταυροδρόμια...

Ενα Μπράβο στον Παπούλια

Είναι αλήθεια πως ο Κάρολος Παπούλιας είναι στιγμές που στην μέχρι τώρα θητεία του ξεφευγεί από το αυστηρό πρωτόκολλο που συνοδεύει τον θεσμικό του ρόλο και αναδεικνύει με πολλές παρεμβάσεις του κοινωνικές ευαισθησίες ενός παλαι ποτε μάχιμου πολιτικού της προοδευτικής παράταξης. Μακάρι να μπορουσάν και κάποιοι συχρόνοι παραγόντες του ΠΑΣΟΚ που είνια σαν να γεννήθηκαν στην εξουσία να τον ακολουθήσουν στις ευαισθησίες αυτές.Το πολιτικό timing είναι καίριο καθώς συμπίπτει χρονικά με τις 19 προτάσεις που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ για την προστασία των δανειοληπτών. Αυτές τις πρωτοβουλίες να αναδείξουν τα στελέχη, οργώνοντας τις επαρχίες. Ας μην περιοριστούν σε τακτικές ώριμου φρούτου

Αιχμηρός στις επισημάνσεις του ήταν χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρ. Παπούλιας υποδεχόμενος τον πρόεδρο Ζαν Κλοντ Τρισέ και τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΚΤ και το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Νίκο Γκαργκάνα.

«Η κρίση την οποία διέρχεται το διεθνές πιστωτικό σύστημα», υπογράμμισε με έμφαση ο κ. Παπούλιας, «δείχνει τη μεγάλη αδυναμία που μπορεί να παρουσιαστεί όταν στο κυνήγι των περισσότερων κερδών υποτιμώνται οι κίνδυνοι και επικρατεί υπεραισιοδοξία. Οταν η εποπτεία των κεντρικών τραπεζών δεν είναι εξαιρετικά προσεκτική». Οξύτερος ήταν ο Πρόεδρος στην αναφορά του για τη σχέση πολιτών - τραπεζών. «Λησμονείτε, τόνισε, ότι είναι οι πολίτες που στις δημοκρατίες μας παρέχουν το προνόμιο της συλλογής και αποταμίευσης χρημάτων.

»Πως οι πολίτες απαιτούν το προνόμιο αυτό να ασκείται ως κοινωνική αποστολή, που τελικό στόχο θα πρέπει να έχει την ανάπτυξη και την ευρύτερη δυνατή κοινωνική ευημερία. Επιδεικνύοντας μέτρο στις καλές εποχές και αποφεύγοντας τη σκληρότητα στις δύσκολες».

Ο Πρόεδρος υπενθύμισε και «την ιστορική ευθύνη που έχουν στους ώμους τους οι τραπεζίτες, για να μην ξαναζήσουμε τραγικές σελίδες της Ιστορίας που οι αιτίες τους είχαν σε μεγάλο βαθμό χρηματοπιστωτικά αίτια

Πηγή Ελευθεροτυπία

Από τον Σατιρικό

Μιλάω σ΄ αυτό το συνέδριο έχοντας λύσει τους λογαριασμούς μου με την ιστορία και έχοντας φουσκώσει τους λογαριασμούς μου στην τράπεζα.

ΤωρΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ εκρπροσώπησε , τον εαυτό του και τις ωραίες σχέσεις με την οικογένια, ο Βαγγέλης ήταν πάντως εκεί και η αληθειά είναι ότι ήταν δύσκολο να κρατήσει τις ισορροπίες..

Εβδομάδα κατά του Λιθάνθρακα 12 -18 Μαίου

O Κύβος ερρίφθη και η κοινωνία των πολιτών κινητοποιείται αποστασιοποιημένη πολλές φορές από τις πολιτικές σκοπιμότητας . Με πρόσφατό παράδειγμα την κινητοποίση των κατοίκων στην Ελαφόνησο για την αποτροπή εγκατάστασης εργοστασίου εκεί σειρά παίρνει μία πανελλαδική κινητοποίηση

Kαι ο νομός της Βοιωτίας θα συμμετάσχει στην πανελλαδική καμπάνια κατά του λιθάνθρακα που θα πραγματοποιηθεί στο διάστημα 12-18 Μαΐου και το σύνολο των φορέων του νομού συνεδριάζει τη Δευτέρα 12 Μαΐου προκειμένου να εκφράσουν την αντίθεσή τους στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Σύμφωνα με πληροφορίες η συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον προγραμματίζει το παμβοιωτικό συλλαλητήριο στις 16 Μαΐου στη Λιβαδειά ενώ προσκαλεί τους φορείς της Βοιωτίας τη Δευτέρα 12 Μαίου 2008, ώρα 7.00 μ.μ., στην αίθουσα συνεδριάσεων του Νομαρχιακού Συμβουλίου Βοιωτίας (Έρκυνας & Αρκαδίου, Λιβαδειά), για να δηλώσουν την αντίθεσή τους, σε σχεδιασμούς, που υπονομεύουν την αειφόρο ανάπτυξη του Νομού μας..

Δυναμική Επιστροφή Παπανδρέου στην Βουλη για τον ΟΤΕ

Σκάνδαλο απιστίας χαρακτηρίζει ο Γιώργος Παπανδρέου την εκχώρηση του μάνατζμεντ του ΟΤΕ στους Γερμανούς, προειδοποιώντας έτσι τους αρμόδιους υπουργούς ότι θα βρεθούν προ βαρύτατων ευθυνών εφόσον προχωρήσουν στην «ολέθρια για τα συμφέροντα της χώρας πράξη». Μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ ήταν ιδιαίτερα σκληρός με την κυβέρνηση στο θέμα του ΟΤΕ, αφήνοντας να διαφανεί ότι θα ζητήσει τη δίωξη όλων των υπευθύνων, στην περίπτωση που το κόμμα του αναλάβει την κυβέρνηση. Αφησε να διαφανεί ότι θεωρεί την παραχώρηση του ΟΤΕ στη γερμανική εταιρία Deutsche Telekom προμελετημένη και μεθοδευμένη κίνηση εκ μέρους της κυβέρνησης, τονίζοντας ότι αμέσως μόλις καταργήθηκε η ασφαλιστική δικλίδα που επέτρεπε στο Δημόσιο να έχει το 33% του Οργανισμού υπήρξε επιθετική εξαγορά από ιδιώτη. «Θα εξαντλήσουμε κάθε πολιτική και νομική δυνατότητα για να ανακτήσει το Δημόσιο τον έλεγχο του ΟΤΕ. Δεν απειλούμε τους επίδοξους αγοραστές, όπως μας κατηγορεί ο κ. Καραμανλής, απλώς τους ενημερώνουμε προκαταβολικά», σημείωσε ο κ. Παπανδρέου, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν πρόκειται να δεχθεί κανενός είδους «αποικιοκρατική σύμβαση».

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιτέθηκε με οξύτητα στην κυβέρνηση για την οικονομική της πολιτική και τις επιπτώσεις που αυτή έχει στα εισοδήματα των κοινωνικά ασθενέστερων στρωμάτων, αλλά και στην καθημερινότητα των πολιτών.

Για τη σωρεία των δικαστικών υποθέσεων για τις οποίες έκανε προαναγγελίες ο υπουργός Δικαιοσύνης, ο κ. Παπανδρέου σημείωσε ότι «δεν θα αφήσουμε τη Νέα Δημοκρατία να παίξει παιχνίδια συγκάλυψης ή ενοχοποίησης» και επέκρινε τον κ. Χατζηγάκη ότι συμπεριφέρεται ως εισαγγελέας.

Τέλος, ξεκαθάρισε ότι το ΠΑΣΟΚ θεωρεί επικοινωνιακό τέχνασμα της κυβέρνησης τη συνταγματική αναθεώρηση την οποία χαρακτήρισε νεκρή υπόθεση.

Πηγή Πρώτο Θέμα

Θα επανέλθουμε στο θεμά το σημαντικότερο για εμάς τον τελευταίο μήνα

Επιτομή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.. Της υποκρισίας το Ανάγνωσμα

Η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωματών εχεί εξελιχθει σε μια μέγιστη υποκρισία στο παγκοσμίο παιχνίδι Εξουσίας. Οι ΗΠΑ κλείνουν τα μάτια απροκάλυπτα στην καταφορη παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων από παραδοσιακές χώρες συμμάχους όπως η Τουρκία μέχρι νεοσεισερχόμενες στο club της ΗΠΑ όπως το περιβόητο Αφγανισταν.H επιλεκτική μνήμη στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ακόμα πιο επιλεκτική παρέμβαση της παγκόσμιας κοινότητας θα πρέπει να υποχρεώνουν τους bloggers να κινητοποιηθούν

Τις τελευταίες μέρες εξελίσεται στην πολύπαθη αυτή χώρα ακόμα ένα δράμα παράφορης παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιώματων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που φέρνει στο φώς σήμερα η Καίτη Σγουρού μέσω του press-gr

Ο Sayed Pervez Kambaksh, φοιτητής δημοσιογραφίας στο Αφγανιστάν καταδικάστηκε από ισλαμικό δικαστήριο σε θάνατο.

Ποιο ήταν το έγκλημά του; Κατέβασε από το Διαδίκτυο ένα άρθρο για τα δικαιώματα των γυναικών. Το άρθρο προερχόταν από περσική ιστοσελίδα και υποστήριζε ότι οι μουσουλμάνοι φονταμενταλιστές που διατείνονται ότι το ίδιο το Κοράνι κατοχυρώνει την καταπίεση των γυναικών στις ισλαμικές κοινωνίες, όμως έχουν παρερμηνεύσει τα λόγια του προφήτη Μωάμεθ.

Ο 23χρονος μοίρασε το κείμενο αυτό σε καθηγητές και συμφοιτητές του με σκοπό, όπως ισχυρίστηκε, να γίνει δήμοσια συζήτηση για το θέμα αυτό. Το αποτέλεσμα ήταν να συλληφθεί, να δικαστεί με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς την παρουσία συνηγόρου, όπως ισχυρίστηκαν οι γονείς και οι φίλοι του, και να καταδικαστεί σε θάνατο.

Η βρετανική εφημερίδα Independent ξεκίνησε εκστρατεία στις 31/1/2008 για την διάσωση του φοιτητή και την επανάληψη της διαδικασίας (εδώ).

.

Ο Ηγεμών! ....Βοιωτός του Βερολίνου..

Είναί λίγες οι φορές αλήθεια που σε τούτο το ημερολόγιο ασχοληθήκαμε με ποδόσφαίρο, για την ακρίβεια είναι η πρώτη . Την αφορμή μας την έδωσε ο κουρδιστός πάλι με ένα άρθρο που με λίγες λέξεις τα λέει όλα. Αφού λοιπόν ο Γίωργος αναρρώνει , ο Βενιζέλος φτίαχνει το αμερικάνικο προφίλ του και η συζήτηση για την Κεντροαριστερά δεν πολυ ενδιαφέρει ας χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε το σχόλιο του...

δειτέ εδώ το βίντεο της Συνέντευξης Τύπου


Με μια συνέντευξη που θάπρεπε να διδάσκεται στις Σχολές Πολέμου, πανηγύρισε ο Σωκράτης Κόκκαλης την κατάκτηση ενός ακόμη τίτλου. Ακόμη και τα "και", τα "κόματα", οι "παύσεις" του ομιλούντος έχουν τεράστια σημασία. Όσο για τα γέλια του, δεν το συζητάμε. Ηταν μια συνέντευξη για Σεμινάριο.
Παρακαλώ όποιον φίλο έχει ολόκληρη τη συνέντευξη στη διαθεσή του, ακόμη και με το τελευταίο "κόμμα" η "ανω τελεία", να μας την στείλει.
Μέσα απο την σημειολωγία της αντιλαμβάνεται κανείς γιατι αυτός ο άνθρωπος γαμεί και δέρνει τόσα χρόνια όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και εκτός συνόρων. Γιατι μπροστά του οι πρωθυπουργοί αποδεικνύονται απλές οδοντόπαστες.
Ηταν μια απο τις πιο αποκαλυπτικές συνεντεύξεις -θα τη ζήλευε κι ο Νικολό Μακιαβέλι- του Ηγεμόνα Σωκράτη...

Εμείς απλά να σημειώσουμε ότι εκτός των άλλων των τιμητικών τίτλων που συνοδεύουνε τον Κόκαλη είναι και η εκτίμηση του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στο πρόσωπο του . Ο Κόκαλης μεγαλούργησε επί των ημερών του , πέρασε την κρίση της ταβέρνας του Μπαιρακτάρη και των Νταβαντζήδων του Καραμανλή/ κρίση που διήρκησε όσο και η κρίση στην Κούβα επί Κένεντυ, που όμως του στοίχισε ένα πρωτάθλημα και συνεχίζει ακάθεκτος έχοντας πλέον μεταφέρει αρκετό κομμάτι της επιχειρηματικής του δραστηριότητας εκτός Ελλάδας. Από το 1977 που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα , ο διπλωματουχός Φυσικής από το Πανεπίστημίο Humboldt του Βερολίνου εν καιρω Ψυχρού Πολέμου , άλλαξε των τρόπο που αντιλαμβάνεται ο Ελληνάς Πολίτης της επιχειρηματική παρέμβαση στην πολιτική. Σε μία χώρα που λατρεύει και διεγείρεται από τις ιστορίες συνωμοσίας , ο Κόκαλης έγινε ο απόλυτος υπαίτιος των πάντων. Εχόντας προίκα το λαμπρο όνομα του εν Λειβαδια γεννηθέντα ,ακαδημαικού πατέρα του Πέτρου , γιατρού χειρούργου, ο Κόκαλης έγινε μύθος πλέον σαν επιχειρηματίας με την βοηθεία και του Ολυμπιακού..

Μία ερώτηση μου στροβιλίζει στο μυαλό, έτσι για να θυμιθούμε και τις δημοσκοπήσεις και ας την περιορίσουμε στον χώρο του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού γενικότερα ένα γίνεται. Είναι ο Κόκαλης τόσο ικανός ποδοσφαιρικός παράγων/ επιχειρηματίας ? Η απλά τα κατορθώματα του οφείλονται εν πολλοις στην ανυπαρξία ισχυρου διοικητικού αντίβαρου και στην ανικανότητα στους άλλους δύο του ΠΟΚ?Εννοείται ότι στον όρο ικανότητα εμπεριέχονται και τα αθέμιτα μέσα. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δακτυλο μας και Ο Καπετάνιος Βαρδιλογιάννης και ο Μελισαννίδης παλαιότερα τα ίδια έκαναν. Απλά ο Σωκράτης είναι αριστοκράτης ..χειρούργος..Κάτι μου λέει ότι και ο Κομπότης είναι τυχερός μέσα σε όλα αυτά που ένα μακρινό πατριωτάκι, δια ισχυρού αντιπροσώπου , φροντίζει για όλα..

Τι σημαίνει Αριστερά

O Salvantori Massimo γνωστος καθηγητής Ιστορίας των Πολιτικών Θεωριών στο Πανεπιστήμιο του Τορίνο, τοποθετειται στο ζητημά από τη σκοπιά της Αριστεράς προσπαθώντας να προσδιορίσει το περιεχόμενο της... Στην ουσία ο Μάσιμο βλέπει μία πάλη στην κοινωνία μεταζύ αριστεράς δεξιάς η όποια δεν έχι τα καλύτερα αποτελέσματα για την αριστερή ιδεολογία. Η μάχη υποστηρίζει δεν είνια χαμένη αλλά τα όρια είναι εμφανώς πιο δυσδιάκριτα.


Του Salvantori Massimo
Από Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Οι «Financial Times» στην ομάδα των βουλευτών του Εργατικού κόμματος που συγκεντρώθηκαν έξω από το Γουεστμίνστερ τραγουδώντας την «Κόκκινη σημαία» για να πουν «θέλουμε ένα πιο αριστερό κόμμα», διαμηνύουν ότι είναι ανώφελο να πασχίζουν, επειδή «τα κόμματα γίνονται όλα όμοια».

Σε μας, εδώ στην Ιταλία, υπάρχουν αυτοί που δηλώνουν -η ουσία είναι η ίδια- ότι οι καλοί πολιτικοί δεν μπορεί παρά να είναι μεταρρυθμιστές χωρίς επιθετικό προσδιορισμό, οι μόνοι που είναι σε θέση να θέτουν και να λύνουν «συγκεκριμένα προβλήματα» με «συγκεκριμένα προγράμματα». Και επομένως το να μιλάμε για δεξιά, αριστερά ή ακόμα και για κέντρο δεν έχει πλέον κανένα νόημα...

Αυτό είναι το «πιστεύω» των ανανεωτών της πολιτικής, που είναι αποφασισμένοι να ενταφιάσουν τις παλιές ιδεολογίες και τις συναφείς αντιπαραθέσεις.

*Νομίζω ότι αν, αληθινά, δεξιά, αριστερά και κέντρο δεν έχουν πλέον νόημα, τότε αυτό που προκύπτει είναι ένα πολιτικό αμάλγαμα και οι διαφορές των προγραμμάτων και των λύσεων που προτείνονται και εφαρμόζονται περιορίζονται σε διαφορές τεχνικού χαρακτήρα, που πρέπει να επιλύονται στο φως μιας μη μεροληπτικής ορθολογικότητας, ανταποκρινόμενης σε ένα συμφέρον που ισχύει για όλες τις κοινωνικές συνιστώσες. Οι υπέρμαχοι του αμαλγάματος παρουσιάζονται σαν ανανεωτές. Πιστεύουν ότι είναι, αλλά δεν είναι.

Στη σύγχρονη ιστορία αυτοί έχουν επανειλημμένα κάνει την εμφάνισή τους ως θεωρητικοί της ειρήνευσης και των συγκεκριμένων λύσεων. Τώρα το Leitmotiv επανέρχεται με τη μορφή της «δημοκρατικής» πολιτικής, που διακηρύσσει ότι έχουν εκλείψει οι διακρίσεις μεταξύ δεξιάς και αριστεράς και που ανάγοντας τα πάντα στο κέντρο καταργεί και το ίδιο το κέντρο.

*Το παράδοξο αυτής της θέσης είναι το ότι αυτή κατισχύει σήμερα, ενώ, όπως ορθά υπενθυμίζει ο Γκίντενς, «οι βιομηχανικά αναπτυγμένες κοινωνίες έχουν φτάσει σε ένα επίπεδο ανισότητας, ένα υπερβολικά μεγάλο χάσμα πλούσιων και φτωχών».

Με δυο λόγια, ενώ όλα τα κόμματα σύμφωνα με τους «Financial Times» γίνονται όμοια, οι άνθρωποι γίνονται όλο και πιο άνισοι. Αν, όμως, τα πράγματα είναι έτσι -και έτσι είναι- (ο διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας μας ανακοίνωσε ότι το 10% κατέχει το 45% του εισοδήματος) μπορούμε να συμπεράνουμε ότι εξέλιπαν οι λόγοι της αριστεράς και της οργανωμένης πάλης με σκοπό να πετύχουμε μια πιο δίκαιη κατανομή του πλούτου;

*Μπορούμε να αγνοούμε ότι υπάρχει ένα σύστημα εξουσίας που εργάστηκε και εργάζεται για να επιδιώκει και να διατηρεί αυτό το χάσμα του πλούτου, που διασπά το κοινωνικό σώμα και προστατεύει συμφέροντα, που σίγουρα δεν είναι τα συμφέροντα αυτών που είναι τα θύματα;

Μπορούμε να μη βλέπουμε ότι η αγορά, έτσι όπως λειτουργεί, δεν δρα με τρόπο ουδέτερο αλλά κυριαρχείται από βιομηχανικά και χρηματιστικά συγκροτήματα ισχύος, των οποίων ο στόχος είναι να διοχετεύουν τους πόρους προς όφελός τους, με αποτέλεσμα να διαιρούν τα πρόσωπα σε εκείνους που μπορούν να κοιμούνται ήσυχα και σε εκείνους που δεν ξέρουν πώς να τα βγάλουν πέρα; Οι λύσεις των προβλημάτων που ευνοούν τους μεν δεν ευνοούν καθόλου τους άλλους.

*Τα οικονομικά συγκροτήματα ισχύος δεν περιορίζονται στο να δρουν για να διατηρούν και να αυξάνουν τα χρήματά τους. Γνωρίζουν ότι για να μπορούν να το κάνουν πρέπει να είναι σε θέση να κατακτούν τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση με αφετηρία την εκλογική διαδικασία.

Αυτά είναι που κατέχουν και ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος των ΜΜΕ, και πρώτα απ' όλα την τηλεόραση, που τα χρησιμοποιούν για να υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων, ότι υπάρχει ένα μοναδικό συμφέρον, ότι ο μόνος τρόπος για να βελτιώσουν τη θέση τους οι μάζες των εργαζομένων δεν είναι να αντιτάσσονται στους μηχανισμούς που προκαλούν αβυσσαλέες ανισότητες, αλλά είναι να παράγουν περισσότερο, να μη συνεχίζουν να υπερασπίζονται παλιά δικαιώματα και να ζητούν μια σταθερή θέση, να αποδέχονται κάθε απαίτηση στο θέμα της ευελιξίας και της προσωρινής εργασίας, επειδή αυτή αντιστοιχεί στα αντικειμενικά συμφέροντα των επιχειρήσεων και επομένως στα κοινά συμφέροντα εργοδοτών και εργαζομένων.

Το φάσμα των ισχνών αγελάδων προβάλλεται πάντα στα μάτια των εργαζομένων, για να τους οδηγήσει να μη «διεκδικούν» ανεύθυνα, σήμερα, εκείνη τη βελτίωση που θα τους προσφερθεί στο μέλλον.

Ε, λοιπόν, όποιος δεν αποδέχεται μια παρόμοια κατάσταση πραγμάτων είναι αριστερός και όποιος την προωθεί δεν είναι.

*Η αριστερά, ωστόσο, έχει πρόβλημα και μάλιστα σοβαρό πρόβλημα. Οι λόγοι που καθιστούν αναγκαία την ύπαρξή της παραμένουν και είναι ισχυροί σε έναν κόσμο που σημαδεύεται από αβύσσους ανισότητας στην κατανομή των πόρων που δίνουν στα άτομα μιαν αξιοπρεπή ζωή. Αλλά η ικανότητά της για δράση είναι ισχνή.

*Η αριστερά βρίσκεται σε μια κατάσταση απογοήτευσης μπροστά στην πρωτοβουλία των αντιπάλων της, οι απαντήσεις της με όρους κοινωνικής και πολιτικής αποτελεσματικότητας είναι ακατάλληλες, αβέβαιες, εκφράζουν ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας. Αν δεν μπορέσει να αντιδράσει, να ξαναγίνει πρωταγωνιστής της κοινωνικής και πολιτικής σκηνής, αυτό δεν θα σημαίνει ότι η διάκριση δεξιάς και αριστεράς δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης. Θα σημαίνει μάλλον ότι η αριστερά έχει χάσει το παιχνίδι και ότι η μη αριστερά έχει νικήσει. Θα φανεί, βέβαια, έπειτα, αν αυτή η νίκη είναι παντοτινή ή όχι.

Αφιερωμένη στον Γιώργο Παπανδρέου...

Mε ευχές για ταχεία ανάρρωση

Από το φοβερό κουρδιστό πορτοκάλι

Ετσι έρχισαν όλα...Η φωτογραφία είναι απο το προφίλ του Νίκου Παπανδρέου στο Facebook. Reno Nevada, 1951. O Aνδρέας και η Μαργαρίτα Παπανδρέου τη μέρα που παντρεύτηκαν, αφού είχαν χωρίσει απο τους προηγούμενους συντρόφους τους.
Την αφιερώνουμε στον Γιώργο και του ευχόμαστε καλή δύναμη και καλή επιστροφή στην πολιτική δράση...

Συγκλίνοντας προς το κέντρο

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα στο πολιτικό προσανατολισμό της συγχρονης κεντροαριστεράς αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Αντονι Γκιντενς από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Του ΑΝΤΟΝΙ ΓΚΙΝΤΕΝΣ

Οποιος κατακτάει το κέντρο του εκλογικού σώματος νικάει, αλλά η προσπάθεια να κατακτήσουν το κέντρο οδηγεί τη δεξιά και την αριστερά να γίνονται όμοιες, ως το σημείο να μην μπορούν να αναγνωριστούν σε σχέση με τις παραδόσεις τους. Αυτή είναι η ουσία της μεγάλης έρευνας που δημοσίευσαν πρόσφατα οι «Financial Times», ξεκινώντας από μια παράξενη είδηση: μια ομάδα βουλευτών του βρετανικού Εργατικού Κόμματος συγκεντρώθηκαν, τον περασμένο μήνα, έξω από το κοινοβούλιο του Γουεστμίνστερ για να τραγουδήσουν την «Κόκκινη σημαία», τον ύμνο του κόμματός τους. Και για να ζητήσουν με αυτό τον τρόπο από τον πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν μια επιστροφή σε ένα πιο γνήσιο αριστερό πολιτικό πρόγραμμα, στον τύπο προγράμματος που ενταφίασε πριν από μια δεκαετία ο μπλερισμός.

*Το θέμα είναι σοβαρό και αξίζει να το σκεφτούμε. Ζούμε αληθινά σε μια εποχή στην οποία, εδώ στη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και σε άλλες δυτικές χώρες, δεξιά και αριστερά έχουν γίνει όμοιες ή, έστω έχουν τις ίδιες θέσεις σε πολλά ζητήματα, συγκλίνοντας και οι δύο προς το κέντρο;

*Η δική μου απάντηση είναι ναι, αλλά δεν νομίζω ότι αυτό είναι κακό. Τα προβλήματα λύνονται μόνο όταν υπάρχει μια γενική συναίνεση για τον προσδιορισμό τους και για τις λύσεις που πρέπει να υιοθετηθούν για την αντιμετώπισή τους. Αντίθετα, όσο περισσότερο πολωτικά διαιρεμένη είναι μια κοινωνία τόσο πιο δύσκολο είναι να επιλυθούν και τα προβλήματά της.

*Το λεγόμενο «τέλος της ιδεολογίας», για το οποίο γίνεται τόσος λόγος σήμερα, με ανησυχία από μέρους ορισμένων, είναι στην πραγματικότητα μια διαδικασία που άρχισε πριν από πολλά χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τη σύγκλιση των μεγαλύτερων πολιτικών κομμάτων τους προς το κέντρο.

Από τότε γνώρισε επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις μέχρι που, με την Θάτσερ και τον Ρέιγκαν από τη μια μεριά και με τον Κλίντον και τον Μπλερ από την άλλη, επικράτησε οριστικά στις δύο τελευταίες δεκαετίες. Παράλληλα, οι βιομηχανικά αναπτυγμένες κοινωνίες γνώρισαν μιαν αύξηση της μετριοπαθούς περιοχής, δηλαδή του κέντρου.

Οποιο κόμμα θέλει να έχει επιτυχία οφείλει, επομένως, να κατακτήσει αυτή την περιοχή.

*Παρ' όλα αυτά, η σύγκλιση προς το κέντρο δεν σημαίνει κατά τη γνώμη μου ότι δεξιά και αριστερά δεν μπορούν πλέον να διακριθούν η μία από την άλλη.

Η αριστερά ή η κεντροαριστερά συνεχίζει να επιδιώκει στόχους κοινωνικής δικαιοσύνης, να υπερασπίζεται το κράτος πρόνοιας και το ρόλο του κράτους στην κατοχύρωσή του, να είναι πιο φιλελεύθερη σε ηθικά και κοινωνικά ζητήματα από όσο είναι η δεξιά, αν και οι διαφορές σε επιμέρους ζητήματα μερικές φορές περιορίζονται.

*Παραμένει, ωστόσο, μια θεμελιώδης διαφορά στη σύγχρονη πολιτική, έστω και αν τα κόμματα συγκλίνουν προς το κέντρο: η διαφορά ανάμεσα σε εκσυγχρονιστές και σε προσκολλημένους στην παράδοση.

Δεν κουράζομαι ποτέ να επαναλαμβάνω ότι η αριστερά οφείλει να διατηρεί για τον εαυτό της το πεδίο της συνεχούς ανανέωσης, αλλά υπάρχουν εκσυγχρονιστές και προσκολλημένοι στην παράδοση και στα δύο μέρη.

Και στην αριστερά υπάρχει εκείνος που προστατεύει ομάδες συμφερόντων, υπερασπίζεται τη διατήρηση του status quo, υιοθετεί μια στάση που τείνει να συντηρεί τα πράγματα όπως είναι, αντί να τα μετασχηματίζει και να τα προσαρμόζει στους καιρούς που αλλάζουν.

*Τι άλλο μπορεί και πρέπει να χαρακτηρίζει και να διαφοροποιεί τα σημερινά κόμματα της κεντροαριστεράς εκτός από αυτήν την προσπάθεια εκσυγχρονισμού;

Αναφέρω δύο σημαντικά θέματα:

-Οι βιομηχανικά αναπτυγμένες κοινωνίες έχουν φτάσει ένα επίπεδο ανισότητας, ένα υπερβολικά μεγάλο χάσμα πλούσιων και φτωχών. Ιδού το πρώτο θέμα συζήτησης.

-Και ένα δεύτερο είναι ότι χρειάζεται να κάνουμε περισσότερα για να ελέγξουμε έναν αχαλίνωτο καπιταλισμό, του οποίου οι συνέπειες μπορεί να βλάψουν ολόκληρη την κοινωνία.

*Η πάλη που άρχισαν πρόσφατα διάφορες χώρες εναντίον των «φορολογικών παραδείσων» είναι ένα καλό παράδειγμα των μεγαλύτερων ελέγχων που μπορεί και πρέπει να επιβληθούν στην καπιταλιστική αγορά παγκοσμίως.

*Προσοχή, ωστόσο! Με αυτό δεν θέλω να υποστηρίξω ότι ήρθε η ώρα για μιαν επιστροφή στην παλιά αριστερά του παρελθόντος, που ήταν εχθρός της αγοράς, του κέρδους και της επιχείρησης. Λέω μόνον ότι η φιλελεύθερη ώθηση που δόθηκε στην αγορά μπορεί να έχει αγγίξει τα όριά της, ότι θα μπορούσαν να υπάρξουν νέες ανάγκες που θα εγκαινιάζουν μια νέα φάση.

*Συνεπώς, αν ήμουν ο ηγέτης ενός κόμματος της κεντροαριστεράς, θα δεχόμουν τα αιτήματα όποιου θέλει γνήσια να προτείνει μεγαλύτερη στράτευση στον αγώνα εναντίον της ανισότητας και εναντίον των υπερβολών του καπιταλισμού, υπό τον όρο ότι αυτός δεν θα υπερασπίζεται ομάδες συμφερόντων.

Προς τ' Αριστερά ή το Κέντρο

Aς μην κρυβόμαστε άλλο πια . Ο Πολιτικός Προσανανατολισμός της Κεντροαριστερας στην Ευρωπη ειναι το κυριαρχο πολιτικο στοίχημα για αυτήν τουλαχιστον τα τελευταία 20 χρόνια. Η κρίση όμως αυτού του φαινομένου μόλις τα τελευταία χρόνια κάνει αισθητές τις συνέπειες της. Εδώ στην sociopolitici ξεκινάμε διάλογο διαρκείας για το θέμα με άρθρα αλλών, όλων, Ελληνών και ξένων. Θα τα μαζέψουμε και θα τα αξιολογήσουμε μαζί. Οσοί πιστοι προσέλεθετε

Ξεκινάμε σήμερα με το άρθρο του Παναγιώτη Παναγιώτου, παλιού βουλευτή Ηλείας του ΠΑΣΟΚ και πρώην διευθυντή της ΕΡΤ. Αν μη τι άλλο στο γνώστο εκδοτικό συκγρότημα η απάντηση στο δίλλημα έχει προ καιρου δοθεί..

Από το Έθνος

Στις παρυφές της ευρύτερης δημόσιας συζήτησης, ιδιαίτερα στον χώρο της Κεντροαριστεράς, διεξάγεται ήδη μια συζήτηση με έντονα χαρακτηριστικά: στροφή προς τ αριστερά ή προς τον μεσαίο, κεντρώο χώρο. Είναι συζήτηση με σοβαρές πολιτικές επιπτώσεις. Και παρότι γίνεται σ' όλη την Ευρώπη, οι ιδιαιτερότητες κάθε χώρας παίζουν ξεχωριστό ρόλο. Στην Ελλάδα, η δημοσκοπική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και η κρίση του ΠΑΣΟΚ την κάνουν ιδιαίτερα επίκαιρη. Το κακό όμως σ' αυτή την ιστορία είναι ότι πολλές φορές ο διάλογος διεξάγεται με ψευδεπίγραφους όρους και ορισμούς.

Το κύριο χαρακτηριστικό της Ευρώπης ήταν η ευρύτατη μεσαία τάξη, που συμμετείχε στη διανομή και την ευημερία σ' ένα σημαντικό ποσοστό. Ηταν η κατάκτηση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας που ηγεμόνευσε για μια περίοδο επί των συντηρητικών δυνάμεων και αποτέλεσε τη βάση σύγκλισης προς το «Κέντρο» των δύο μεγάλων ιστορικών ρευμάτων.

Οι όροι αυτοί έχουν αλλάξει και αλλάζουν συνεχώς, επί τα χείρω, για τα πολυάριθμα και πολλών κατηγοριών μεσαία στρώματα. Η παγκοσμιοποίηση, δηλαδή, για να ακριβολογούμε, ο τρόπος με τον οποίο γίνεται κ.λπ., πλήττει τη μεσαία τάξη στην Ευρώπη.Η Ελλάδα δεν είναι εξαίρεση. Οι επιμέρους, μάλιστα, νεοφιλελεύθερες πολιτικές της κυβέρνησης κάνουν τα πράγματα ακόμα χειρότερα.

Ο μεσαίος χώρος κατακερματίζεται, οικονομικά χάνει θέσεις και στάτους, αλλάζει συνεχώς, και πολιτικά γίνεται ασταθής. Προσθέστε τους νέους και τις γυναίκες και έτσι έχετε όλο το παζλ.

Η κρίση ή ριζοσπαστικοποιεί ή συντηρητικοποιεί τα μεσαία στρώματα. Δημιουργούνται νέες αξίες. Αλλες προτεραιότητες, νέες ανάγκες. Η απορρύθμιση του μεσαίου χώρου ακυρώνει τη σύγκλιση των ιστορικών ρευμάτων και ο «μεσαίος χώρος» γίνεται πεδίο πολιτικής σύγκρουσης και αντιπαράθεσης συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατικών ρευμάτων.

Η πολιτική ηγεμονία και σήμερα περνάει μέσα από τα διευρυμένα μεσαία στρώματα, με όρους όμως αντιπαράθεσης -για την Κεντροαριστερά- προς τις απορυθμιστικές πολιτικές των συντηρητικών. Γι αυτό απαιτείται ένας νέος κοινωνικός ριζοσπαστισμός, και σε επίπεδο οικονομικό και σε επίπεδο αξιών. Με αυτή την έννοια «Αριστερός», που να συγκροτεί νέες κοινωνικές συμμαχίες. Και πολιτικές, βέβαια, στον βαθμό που είναι εφικτές. Το σίγουρο είναι ότι νέα στροφή προς τ αριστερά δεν σημαίνει επιστροφή στη δογματική Αριστερά, γενικολογίες ή καλές προθέσεις, χωρίς πρακτικό αντίκρισμα! Ο μεσαίος χώρος δεν είναι πολιτικά δεδομένος, παρά την κρίση που υφίσταται. Ομως ένας νέος κοινωνικός ριζοσπαστισμός, στη συγκυρία, του πάει... «γάντι»!